در �شاهزاده قلابی� با عنوان فرعی یا دروغ بگو... یا بمیر، داستان از آنجا آغاز میشود که جنگ داخلی در سرزمینی دور، در حال شعلهور شدن است و اشرافزادهای به نام �کانر� برای متحد کردن مردم جدا شده از قلمروی پادشاهی، نقشه زیرکانهای میکشد تا فرد دیگری را برای پسر گمشده پادشاه پیدا کند و او را بر تخت سلطنت بنشاند. برای به دست آوردن این نقشه، ۴ یتیم مجبور میشوند با یکدیگر رقابت کنند که یکی از آنها پسر سرکش و باهوشی به نام سیج است. 

وقتی به فرزندان خود نگاه میکنیم چه میبینیم؟ منبعی سرشار از قدرت تخیل، انرژی و اراده. درواقع آنها از این توان بالقوه برخوردارند که در بزرگسالی بر محیط پیرامون خود اثرگذار باشند، اما این روزها نیرویی وجود دارد که نه تنها قدرت تخیل، انرژی و ارادهشان را از آنها میرباید بلکه توان شکوفایی و غنای زندگیشان را به ضعف میکشاند. این نیرو همان احساس «استحقاق داشتن» است، به این معنا که شخص احساس کند زندگی به او بدهکار است. کودکان امروزی در هر سنی که باشند تصور میکنند این حق آنهاست که بدون کار و تلاش از بهترینهای زندگی برخوردار شوند و این وظیفه والدین است که در خدمت هوسهای آنها باشند و پیوسته راه را برای موفقیت آنها هموار سازند. آنان تصور میکنند دنیا حول محور آنها میچرخد. البته زمانیکه به هر طرف نگاه میکنیم یک سِلفی میبینیم باید هم اینطور باشد. حقیقت این است که کودکان ازخودمتشکر امروز همان بزرگسالان ازخودمتشکر فردا خواهند بود، با همان نگرشهای کودکانه، منتهی در مقیاسی بزرگتر. این مسئله، مشکل بزرگی است زیرا کودکانی که حق خود میدانند همیشه حرف اول را بزنند، نمیتوانند با بداقبالیهای زندگی واقعی کنار بیایند. وانگهی زندگی کردن با این افراد نیز بهغایت دشوار است. البته پایان داستان کودکان شما این نیست که الزاما فردی ازخودمتشکر و حقبهجانب بار آیند، این امکان نیز قابلتصور است که خانهای داشته باشید که فرزندان آن مسئولیتپذیر بوده، و در امور خانواده سهم داشته باشند، ساعی و کوشا باشند، خوبیها را جبران کنند، امور مالی خود را مدیریت کنند و خدا را بهخاطر آنچه دارند شکر کنند. چنین کودکانی شاد و مطمئناند و برای روبهروشدن با آنچه آینده برایشان تدارک دیده آمادگی دارند. هدف از